Sinds de logeerkamer omgetoverd is in mijn naaikamer, zit ik met regelmaat de hele middag boven om te “knommelen” – als mijn man dus thuis is heet dat anders wordt ik gek van mijn kleine prinsesje.
Vorige week was ik op bezoek bij de adoptie oma van het prinsesje, tante mattie was ook daar en ter plekke werd besloten dat ik een aantal rugzakjes zou maken die ze dan kado kon doen aan nichtjes voor hun verjaardag. Mischien is hier wat uitleg vereist….. Ik heb dus zelf een kinder rugzakje – heel simpel – ontworpen. In eerste instantie om een rugzakje aan een nichtje van me te kunnen geven met haar verjaardag, helemaal gevuld met prularia. Toen ik de rugzak echter af had bleek dat mijn dochter die eigenlijk best voor haarzelf wilde hebben…maar ja ik had er al een label opgenaaid met Lotte d’r naam erop, dus mijn prinsesje viste achter het net. Toen ik echter zag hoe dol ze was op het rugzakje van Lotte, besloot ik om er nog eentje te maken, een echte meiden rugzak met kantjes en lintjes etc etc. DIE rugzak was een HIT!!! ze had hem vorige week donderdag dus ook mee naar adoptoma¬† en ik had haar hondje knuffel erin gedaan. zo gingen we naar de markt….. hond in tas, tas op rug en parmant rondlopen ….. tante mattie vond hem helemaal geslaagd dus werd direkt besloten dat ik er een aantal voor haar zou maken die ze dan met verjaardagen weg kon geven…. wij de stoffenwinkel in – ja het blijkt dat ik niet te vaak naar adoptoma moet gaan want telkens kom ik met ladingen stof weer naar huis!
i.i.g. …. ik stof gehaald – van bizzkids 5,- de meter dus helemaal niet duur – en gisteren aan de slag gegaan… knippen, snijden, naaien, tornen en opnieuw naaien…..
Vandaag kwam in de post de 2 labels met namen die tante mattie geborduurd heeft dus die kunnen ook al op de kleppen van de rugzakjes genaaid worden…. 1 tas is klaar de 2de ligt half afgemaakt op mijn naaikamer want ik wilde wel heel even iets te eten in huis gaan halen en mijn blog ff up-daten.
Sinds eergisteren heb ik tandpijn, zelf schuld moet ik maar naar de tandarts gaan zou je denken…. maar ik durf niet. ja je leest het goed, ik DURF niet naar de tandarts, het idee alleen al ga ik bijna van over mijn nek. Maar ik denk dat ik er dit keer niet meer onderuit kan, de pijn is niet te harden, hij is dan wel niet constant, maar met regelmaat doet het me de tranen in de ogen springen…… bah, mischine moet ik maar gewoon vragen of ie me alles eruit wil halen en dan voor bruggen gaan ofzow, een gebit zie ik helemaal niet zitten, maar een brug zou toch best kunnen denk ik, want die ene tand is niet de enige die onderhoud nodig heeft….. auw auw auw……

Advertisements